Aetius, wat zijn de Hunnen van plan ?
Attila valt het noorden van Pannonië aan, sire.
In het noorden leven... toch ook Hunnen ?
Dan vecht hij tegen zijn eigen volk.
Goed gedaan, Aetius.
Allemaal in de naam van uw grotere glorie.
Je kunt hem voor de gek houden,
maar je weet dat Attila niet zomaar de Hunnen aanvalt.
Hij verenigt ze. - Hij valt ons tenminste niet aan.
Als hij het doet, is het gevaar dubbel zo groot.
Hij zal Rome niet aanvallen.
De Germanen, en misschien Constantinopel, maar Rome niet.
Hoe weet je dat zo zeker ? - Hij zag hier ongelooflijke dingen.
Hij begon te twijfelen.
Hij kwam zelfverzekerd aan. Hij ging onzeker weg.
En er is nog een factor. - En dat is ?
Rome aanvallen betekent mij aanvallen,
en dat zal hij nooit doen.
En als jou iets overkomt ? - Dat moeten we zien te voorkomen.
Wil er iemand wijn ?
We missen je, Galen.
Zou ze nog visioenen hebben ?
Ze had er een over deze plek.
Dicht bij m'n oude dorp. - Door haar heb ik het opgeëist.
Daarom heb ik haar hier begraven.
Ga je weer weg ? - Hangt af van mijn verkenners.
Wil je Constantinopel aanvallen ?
Niet de stad zelf. Voorlopig niet.
Maar de provincies zijn rijk.
kan je het niet uitstellen ?
Ik begin net m'n rijk op te bouwen.
Ik moet aan de toekomst denken. - Ik denk ook aan de toekomst.
Een koning moet z'n prins leren regeren.
Prins ?
De vroedvrouwen hebben 't bevestigd.
Ik hoop dat het een jongen wordt. - Vast en zeker.
Waarom komt hij niet ?
Als hij niet gauw komt, sterf je.
Een baby laat zich niet opjagen.
Hij komt als hij komt.
Zorg dat hij ongedeerd aankomt !
Goden.
Zorg dat het een jongen is.
Zorg dat het een sterke jongen is.
Een jongen, majesteit.
Ja.
Zoon van een koning.
En N'Kara ?
N'Kara.
Je hebt je prins.
Leer hem goed.
Nee.
Nee !
Kwam dit ook voor in je visioen ?
Kwam dit ook voor in je visioen, en heb je me niet gewaarschuwd ?
Ik vervloek je, Galen !
En ik vervloek jullie, goden !
Kniel voor jullie nieuwe koning !
Onderwerp je aan hem !
De boodschapper zei dat het je gelukt was.
Ja, de stad viel al snel.
De nieuwe belegeringsmachines werken beter dan ik dacht.
Daar ben ik blij om.
Gaat het ? - Ja.
Heeft men je gehoorzaamd ? - Ja.
En m'n andere vrouwen ? - Ze maken het ook goed.
Prima.
Waar is mijn zoon ?
U heeft vele zonen. Welke bedoelt u ?
De oudste.
U hebt een dozijn vrouwen,
en twee keer zoveel kinderen.
Maar hij bezorgt u meer plezier
dan wij allemaal samen.
Hij is m'n eerstgeborene. - En kind van de roodharige vrouw.
Vanmiddag houd ik audiëntie.
Ondertussen wil ik wat rusten.
Ik heb je gemist.
Fijn om terug te zijn.
Attila,
koning van de Hunnen,
heerser over alle landen van de IJszee tot de Zwarte Zee,
van de Rijn tot de bergen in het oosten.
Onze grote koning staat u welwillend toe op te staan.
Ik ben koning Canute van de Finnen.
We verwelkomen u als vriend en trouw onderdaan.
Ik breng u schatting. Bont, goud en zilver, kruiden en parfums.
In naam van mijn volk aanvaard ik uw schatting.
Ik ben koning Meloch van de Parthen.
Ik vraag u een geschil tussen mij en koning Omar van Scythië te regelen.
Waarover ? - De grens tussen onze landen.
Waar is Omar ? - Hij komt morgen aan.
De rechtvaardigheid eist dat ik beide partijen hoor.
Ja, maar als u...
Jawel, grote koning. Morgen.
Ik hoor over niks anders. Ik dacht dat we met hem hadden afgerekend.
Jammer genoeg niet. Hij is sterker dan ooit.
Zolang als hij ons met rust laat.
Hij valt de rest van de wereld lastig en zij laten ons niet met rust.
Verzoeken om hulp uit Scythië, Illyricum, Moësië,
en zelfs van Theodosius.
"Van Theodosius, keizer van het oosten,
aan z'n beste neef, Valentinianus.
Stuur onmiddellijk hulp. We worden platgelopen door de Hunnen."
Platgelopen.
Hij overdrijft. De muren van Constantinopel zijn zeven meter dik.
Vele kleine steden zijn reeds gevallen.
De provincies worden geplunderd.
Attila eist 3.000 pond goud om z'n troepen terug te trekken.
Een Romeinse keizer die wordt afgeperst als 'n ordinaire winkelier.
Als Constantinopel valt,
kan Attilla alleen nog ons aanvallen.
Ik zei ooit dat jij in dat geval zou moeten boeten.
Begin je de druk te voelen ?
Wel, Aetius ?
Ik heb Attila al eerder opgezocht. Bij gevaar.
Dat zal ik nog eens doen. - In het oostelijke rijk ?
Ik zal de situatie beoordelen en zelf een oplossing zoeken.
Ja.
Goed idee. Vertrek meteen.
Ik wil u spreken over uw zuster. - Wat is er met haar ?
Volgens geruchten spant ze tegen u samen.
Met wie ?
Met Eugenius. - Eugenius ?
Toch niet Eugenius de kamerheer ? - Jawel, sire.
Honoria spant samen tegen mij...
... met een bediende ?
Je bent een godin.
Ik vermoord hem liever niet.
Die sufferd is tenslotte m'n broer.
Nooit eerder kende ik zo'n passie.
Misschien is het herfstfestival het beste moment.
Nee, volgens Latorius is dat te snel.
Sprak je met Latorius over ons plan ?
We hebben de hulp nodig van de garde.
Knappe, domme Eugenius.
We moeten alles geheim houden tot we klaar zijn.
U moet snel vertrekken. Het is eb bij zonsondergang.
Nieuws ? - Ja. Honoria komt mee.
Ze wordt verbannen naar het oosten.
Ze had terechtgesteld kunnen worden.
Dat had ze liever gehad. Ze moet naar Pulcheria.
Ik heb bijna medelijden met haar. - Ik ook, bijna.
Doe de groeten aan Attila.
Placidia had gelijk. Ik had hem moeten laten vermoorden.
Hij was hier te gast.
Ik moet gaan kijken hoe gevaarlijk hij is geworden.
Pas goed op jezelf. - Doe ik.
Heeft u de ambassadeur gesproken ? - Kort.
Hoe langer hij wacht, hoe meer goud hij zal bieden.
Maar is dat een waardige aanwinst voor een groot koning ?
Ik leg mijn oren overal te luister,
en ik heb gesprekken van uw generaals opgevangen.
Hoewel ze u volkomen trouw zijn, maken ze zich zorgen.
We hebben honderd volken verslagen,
zijn in het oostelijke rijk opgerukt tot Constantinopel,
maar het westen vallen we niet aan. - De tijd is nog niet rijp.
Wanneer dan wel ? - Als ik het zeg.
Wat zijn de redenen ?
Volgens sommigen vreest u Aetius.
Vergeef me, sire. Een dwaas gerucht.
Wie verspreidt dit gerucht ?
U, grote koning. - Ik ?
Ja, door uw weigering tegen het westen op te rukken.
Je bent moedig, Orestes.
Ik zou niet dienen als ik de waarheid niet durfde te spreken.
Ik heers niet enkel over de Hunnen, maar over honderd volken.
Hun koningen zijn u gehoorzaam. - Ik heb meer nodig dan dat.
Ik heb hun geloof nodig. - In wat, sire ?
Daar wacht ik op.
Iets waardoor ze niet enkel zullen dienen, maar ook geloven.
Een teken. Zoals het zwaard. - Of een reden.
Wat Aetius een voorwendsel noemde.
Zodra het er is, zal ik 't weten
en dan zal ik oprukken tegen het West-Romeinse rijk.
Ja, sire.
Constantinopel Hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk
Aetius, welkom in het Oosten.
Dank u, majesteit.
Ik heb je komst geheim gehouden zoals je wilde.
Dat komt mij best uit. Dank u.
Honoria, ik zag je voor 't laatst toen je zes was.
Jammer dat je 'n verraadster bent geworden.
Gelukkig is m'n zuster Pulcheria bereid om je op te nemen.
Waarin ?
In een celibatair leven, toegewijd aan het werk van God.
U maakt een grapje. - Dat zullen we nog wel zien.
De duivel is in je gekomen. - Ik ga niet bij zo'n stomme...
We krijgen hem er wel uit.
We zullen veel werk hebben met haar.
Ik hoopte dat je troepen zou meebrengen.
Sinds Attila ons leger versloeg,
verschuilen we ons bevend achter onze muren.
We kunnen geen troepen missen.
En geld ? - Daar is helaas ook 'n tekort aan.
Waarom ben je dan gekomen ?
Om een plan te bedenken.
Maar het zal tijd vergen.
We hebben geen tijd.
De edelen verkopen hun meubelen om Attila schatting te betalen.
Vluchtelingen overspoelen de stad.
De rijken geven hen werk om rellen te voorkomen.
Zoals je ziet, doe ik mijn deel.
Je sprak over een plan. Wat bedoel je precies ?
Een rijk dat zo snel werd gebouwd, moet zwakheden hebben.
Hoe ga je ze ontdekken ?
Ik ga zelf in Attila's gebied kijken.
Nogal vaag. Ik weet iets concreters.
Moord.
Vergeef me, Aetius. Ik wilde je uit eerste hand zijn werk tonen.
Dit is Lygus,
hij ziet zonder te worden gezien,
kan goed met wapens overweg,
en heeft geen tong.
Als hij wordt gepakt, kan hij me niet verraden.
Ook Attila heeft spionnen.
Hij zal uw plan laten mislukken.
Misschien, misschien niet.
Vind je dat meisje leuk ? - Een vluchteling ?
De Hunnen hebben haar familie uitgemoord. Stuur ik ze naar jou ?
Ja, als u mij een wijziging toestaat.
Ga je gang. Ze is van jou.
Je naam ? - Ilidico.
Ze zeggen dat je de Hunnen haat.
Mijn vader was dorpshoofd.
Ik zag hem en m'n moeder sterven. Hun botten bleven over...
... voor de gieren.
Maar jij kon ontsnappen. - Jammer genoeg wel.
Stel dat ik je wraak kon laten nemen ?
Hoe ? - Door hun koning te doden.
Attila zelf ? Hoe is dat mogelijk ?
Eerst mijn vraag. Als 't mogelijk was, zou je 't doen ?
Ja, ik zou het doen. - Ook ten koste van je eigen leven ?
Ik zou met plezier naar de hel gaan als Attila mij voorgaat.
We komen binnen een uur samen in het binnenhof.
Vandaag helpen we de armen in de parochie van St Catherina.
Ik zie dat jij het hier net zo erg haat als ik.
En wat dan nog ? Ik zit hier net als jij gevangen.
Je vergist je. Heb je buiten vrienden ?
Ik heb een brief geschreven. Laat hem bezorgen met deze ring.
Neem hem mee om te bewijzen dat de brief van mij komt.
Laat dit bezorgen aan de man die ik noem,
en we zijn beiden voorgoed vrij.
Welke man ? - Attila, de koning van de Hunnen.
We veroveren steden, overheersen,
en we kunnen nog geen bad bouwen.
Er zijn dringender zaken.
De Romeinse keizer heeft 'n moordenaar ingehuurd.
Ik wil een bad zoals in Rome. Majesteit...
Dat gerucht keert iedere week terug. - Nu zijn er sterke aanwijzingen.
Met zoveel vreemdelingen onder ons. - Waaronder jij.
Of ben je dat vergeten ?
Ik heb bewezen dat ik trouw ben, sire.
Inderdaad. Meerdere keren.
Orestes, als het mijn lot is te sterven, dan zal ik sterven.
Zo niet, dan kan niemand me deren. - Wees toch maar op uw hoede.
En ik vraag je waarom dat bad nog niet klaar is.
Het marmer moet van 1000 km ver komen,
de buizen gebogen, en het fornuis...
Genoeg.
Je krijgt drie dagen. - Maar, sire.
Natuurlijk, grote koning, drie dagen.
Is dat Attila ? - Ja.
Maar verberg de haat in je ogen als je hem ontmoet.
Je naam is Lygus.
Je bent gestuurd door Theodosius, keizer van het oostelijke rijk.
Is dat juist ?
Orestes !
U zou om hulp roepen als hij kwam.
Dat was niet nodig. - Ik zal hem laten kruisigen.
Hij is dapper en trouw aan z'n meester.
Stuur hem terug. - Sire...
Hoeveel zou hij betaald worden ? - 50 pond goud.
Doe dat in een zak, hang die om z'n nek,
en stuur hem terug.
De keizer zal vernederd zijn.
Hij treft de schuld, hij gaf het bevel. Niet deze man.
Er kunnen nog aanslagen volgen. Rome heeft hier spionnen.
't Is niet m'n lot vermoord te worden.
Slaven, kooplieden, zelfs huurlingen verkopen informatie.
Een venter vroeg uw reden om 't westen aan te vallen.
Ik ga bij het badhuis werken, desnoods als slavin.
Vroeg of laat zal hij me zien.
Hij zal anders zijn dan je verwacht.
Ook het dorp van die andere vrouw werd verwoest.
Ze haatte hem eerst ook, maar die haat veranderde in liefde.
Dan was ze zwak.
Is dit de man die je bedoelde ?
Ja. - Neem hem mee.
Kniel voor de koning van de Hunnen.
Laat ons alleen.
'n Complot om me te doden is net mislukt. Was jij daarbij betrokken ?
Dan was je nu dood geweest.
Je komt hier vermomd als boer. Waarom niet als jezelf, als vriend ?
Om te zien wat ik wil zien, niet wat je wilt dat ik zie.
En ?
Je hebt veel waargemaakt.
De landen die ik bestuur zijn even groot als jullie twee rijken samen.
Een rijk is meer dan alleen land. Waar zijn de forums ?
De colosseums ? Het grote circus ?
Theaters ? Aquaducten ?
Geef ons tijd, Aetius.
Het heeft ook eeuwen geduurd om het huidige Rome te bouwen.
En wat gebeurt er met ons terwijl je leert ?
Zakken we weg in chaos en puin ? - Alleen als jullie ons weerstaan.
Beschaafden zijn snel te overwinnen,
maar beschaving...
behoort nog altijd aan hen toe, niet aan de barbaren.
Zij behoort toe aan eenieder die sterk genoeg is haar te nemen.
Aetius, voeg je bij mij.
Ooit nam je me mee naar Rome.
Je zei dat we samen veel konden bereiken.
Nu nodig ik je uit hier te blijven.
Om jou te dienen ?
Ik ben een beter man dan de keizers die je nu dient.
Ik dien Rome.
Wees eerlijk. Ga je het westelijke rijk aanvallen ?
Voorlopig niet.
Maar in de toekomst ? - Niemand weet wat die brengt.
Laten we nu een akkoord sluiten.
Een vredesverdrag tussen onze volken.
Dit is je eerste teken van zwakte ooit.
Wil je het verdrag sluiten ?
Rijken breiden uit tot iemand sterk genoeg is om ze te stoppen.
Dat is Rome's lot en ook het onze.
En zo zal het blijven zolang de mens bestaat.
Dan zijn we uitgepraat.
Klopt.
Goed werk, Orestes.
Ik zal het vanavond gebruiken. Breng m'n vrouwen.
Welke, majesteit ?
Allemaal. Dat is de enige manier om ruzie te voorkomen.
Ja, majesteit.
Majesteit ?
Dat meisje, wie is zij ? - Een slavin.
Hoelang is ze hier al ? Waar komt ze vandaan ?
Pas aangekomen. Ik weet niet van waar.
Ik kan er wel achterkomen. - Ja.
Zoek alles over haar uit en breng haar vanavond bij mij.
Maar uw vrouwen, majesteit, en het bad.
Zeg hen dat het nog niet klaar is.
Je verzint wel een goede smoes.
Kom dichterbij.
Wees niet bang.
Ik doe je geen pijn.
Waar ben je bang voor ?
Bij ons is een vrouw die voor het huwelijk wordt genomen
voorgoed onteerd. - Je zult niet onteerd worden.
Waarom laat de koning dan een slavin komen ?
Je zult niet onteerd worden. Ik zweer het.
Je heet Ilidico,
uit een dorp in het noorden ?
M'n dorp werd verwoest. - En je familie ?
Vermoord. - Het spijt me.
Dat gebeurt nou eenmaal in de oorlog.
Maar ik zal ervoor zorgen dat je het naar je zin hebt.
Waarom ?
Je bevalt me. - U kent me niet eens.
Maar ik zal je leren kennen.
En jij zult mij leren kennen.
Zoals u wilt, grote koning.
Toen m'n dorp werd verwoest, leefden we dagenlang in het bos.
Uiteindelijk kwam ik bij een weg en werd ik meegenomen door reizigers.
Ik zal ze laten belonen.
Ze werden vermoord door rovers, maar ik had geluk en ontsnapte.
't Is niet dankzij 't geluk dat je hier bent.
De goden hebben mysterieuze wegen.
Ze nemen met de ene hand en geven terug met de andere.
Ik begrijp u niet.
Ben je nog steeds bang voor mij ? - Grote koning, ik...
Noem me bij m'n naam.
Is dat toegestaan ? - Ik beveel het je.
Nee, ik ben niet meer bang voor je.
Attila.
Nieuws uit Pannonië. Attila gaat weer trouwen.
Heus ? - Ja.
Met een slavin waarop hij zijn oog liet vallen.
Naast het fortuin dat hij me nu al afperst,
zal ik hem een huwelijksgeschenk moeten sturen.
Dan had u maar niet moeten proberen om hem te doden.
Wees niet zo zelfvoldaan en bedenk zelf een plan.
Daarom ben je hier. - Ik heb al een plan.
En ik ben ervan overtuigd dat Attila's huwelijk
niet erg gelukkig zal zijn.
Goden van mijn vader, vervloek en maak deze wortel dodelijk.
En vervloek degene die dit drinkt.
Geef me de kracht te haten tot m'n vaders dood is gewroken.
Majesteit, heer Orestes.
Wat is er ? - Een boodschap uit Constantinopel.
Van de keizer ? - Nee,
van de Romeinse prinses Honoria. - Dit is haar ring.
Ze droeg hem vaak.
Lees het voor.
Ze wordt gevangen gehouden op bevel van haar broer.
Als u haar redt, zal ze u huwen.
Ik heb al vrouwen genoeg.
Als bruidsschat belooft ze u de helft van het westelijke rijk.
Dat is m'n voorwendsel.
Het halve rijk komt haar niet toe.
Vraag 't misschien een advocaat.
Attila verzamelt zijn legers al.
En zijn bruiloft ? - Uitgesteld voor onbepaalde tijd.
Alle volken boven de Rijn moeten met de Hunnen vechten
in een machtige kruistocht tegen de legers van het Westen.
We moeten onze krachten bundelen.
Attila heeft ons genoeg laten lijden.
Nu is het jouw beurt, Aetius.
Ik stuur Honoria terug naar Rome,
en ik wens je veel geluk.
Binnen een maand valt hij Rome aan.
Ik heb je de afgelopen dagen verwaarloosd.
Het spijt me, ik had het druk.
Ze zeggen dat je ten oorlog trekt om een Romeinse prinses te redden.
Ik zal haar wellicht niet eens zien.
Maar het geeft me wel een reden om Rome aan te vallen.
En onze bruiloft ?
Die wordt uitgesteld tot ik terug ben.
Minstens enkele maanden.
En als ik er niet meer ben als je terugkomt ?
Ik zal m'n dienaren zeggen dat je vrij bent om te gaan.
Wacht.
Je bent boos. We kunnen trouwen voor je vertrek.
M'n bruiloften zijn staatsaangelegenheden.
Er is geen tijd.
Ik dacht dat ik haastig was.
Misschien ben ik veranderd.
Daar ben ik blij om.
Mag ik vrijuit spreken ?
Dat mag je.
Ik heb gehoord over een andere vrouw, N'Kara.
M'n eerste vrouw, ze is overleden.
Ze zeggen dat ik op haar lijk.
Als twee druppels water, ja.
Met wie trouw je dan ?
Met mij of N'Kara ?
Als ik enkel haar evenbeeld wou,
had ik je al genomen. Dat heb ik niet gedaan.
Nee.
Wacht dan tot ik terug ben, en jij, niet N'Kara,
zult koningin van de wereld worden.
De stormram !
Hij heeft dertig steden in Oost-Gallië veroverd.
En wij deden niets. - Ze waren niet strategisch.
Maar ze waren Romeins. - Ik begrijp uw ontgoocheling,
maar in een crisis moet men het overbodige kunnen opgeven.
Attila's pad is net breed genoeg om z'n flanken te beschermen.
Hij wil duidelijk verder oprukken naar 't westen.
Als hij Rome wil veroveren,
waarom komt hij dan niet naar het zuiden ?
Dan bedreigen de vrije Galliërs misschien zijn achterflank.
Dus hij wil eerst Gallië veroveren ?
Dat zou ik ook doen. - Waar houden we hem tegen ?
Hier, bij Orléans. Die stad kan hij niet missen.
Hij zou daar al in de buurt moeten zijn.
Het beleg is reeds begonnen. - We moeten troepen sturen.
Is al gebeurd.
De stad kan maanden standhouden. - En dan ?
800 kilometer van z'n basis...
Als de winter komt, zal hij zich moeten terugtrekken.
Tot volgend jaar.
Dan zijn mijn andere plannen al uitgevoerd.
Flavius Aetius, opnieuw heb je Rome een grote dienst bewezen.
Wat als Orléans valt ? - Dat zal niet gebeuren.
Je moet een noodplan hebben,
een verbond met de Westgoten.
Theodoric denkt er niet aan. - Tegen de juiste prijs wel.
Ze is zijn dochter, Aetius.
Hij wil haar natuurlijk terug.
Ze is mijn kind in alle opzichten. - Behalve wat bloed betreft.
Wat ze gelukkig niet weet.
Wie het haar vertelt, zal sterven.
Je familiezaken gaan me niks aan,
maar jij hebt het altijd over offers brengen voor het rijk.
Dat offer is niet nodig, want we kunnen zonder Theodoric.
We stoppen Attila in Orléans.
Zet die ladders weer recht. Nu !
Storm naar binnen !
Breng de stormram !
Laat alle katapulten richten op deze plek rechts van de poort.
Komt in orde.
Uit de weg ! Vuur !
Majesteit, alles is gereed.
Vuur !
Weet je 't zeker ? - Ja, heer.
Ik zag het met m'n eigen ogen. - De troepen ?
De overlevenden werden geëxecuteerd. - De bevolking ?
Als slaven meegenomen. De stad is volledig platgebrand.
Laat me alleen.
Hij houdt van me, vader, al heeft hij het nog niet gezegd.
Wie ? - Livius. Wie anders ?
Ja, natuurlijk.
Wat is er ?
Attila heeft Orléans ingenomen. - Je zei dat dat niet zou gebeuren.
Ik heb me vergist.
Wat ga je doen ? - Naar Gallië vertrekken.
Ik wil dat je meegaat.
Nu ? Net nu Livius...
Als je me nodig hebt...
Misschien wel. - Ik zal me klaarmaken.
Wat doet zij hier ? - Sluit haar meteen weer op.
Valentinianus, ze is je zuster. - Vertel haar dat.
Ze spant samen en wil de helft van mijn rijk aan een barbaar geven.
Ze komt je om vergiffenis smeken.
Nietwaar, Honoria ?
Als je zuster en trouwe onderdaan, vraag ik je om vergiffenis.
Ik ben ontroerd !
Ik zei het toch !
Je kunt haar niet voor eeuwig opsluiten.
O nee ? Wacht maar.
Wachters, breng haar terug ! - Valentinianus.
Moeder !
Zeg eens, moeder.
Hoe kan je zo bezorgd zijn om haar en zo onverschillig tegen mij ?
Waar heb je het over ? - Laten we niet meer doen alsof.
Je wilde me laten vermoorden in de tuin van Corona.
Je dacht dat ik het niet wist, hé. Ik heb het altijd geweten.
Je bent gek. - Zonder Aetius was ik nu dood.
De moordenaar had je zegel. - Onmogelijk.
Ik heb het zelf gezien.
Sinds je keizer bent, heeft maar een iemand mijn zegel gekregen. Aetius.
Hij is drie dagtochten hier vandaan.
Ik trek me terug in de bergen,
of ik voeg me bij hem, dan sta je er alleen voor.
Dan zou je zijn dienaar worden. - En zou Rome verslagen zijn.
Dat zou ik wel leuk vinden.
We hebben gevochten om land, maar we hebben het ook gedeeld.
We hebben gevochten om geloof, maar we zijn allebei Christenen.
Dit is niet alleen jij en ik tegen Attila.
Maar ook onze wereld tegen de zijne.
Wat zijn je voorwaarden ?
Wij vechten onder onze banier.
Jij en ik voeren samen het bevel.
Je geeft me mijn dochter terug.
Vraag iets anders. - Ik wil mijn dochter.
Ze weet niet dat ze je dochter is. Ze heeft altijd in Rome gewoond.
Zonder mij als bondgenoot, zal er geen Rome meer zijn.
Hallo, vader.
Wie is dat ?
Vader ?
Vader... !
Ze wordt naar Spanje gebracht. Je zult haar nooit meer terugzien.
Nu weet je hoe het voelt als je kind wordt gestolen.
Verzamel je leger.
We trekken ons terug bij dageraad. - En m'n dorpen onbeschermd laten ?
Brand de dorpen plat.
Verbrand de oogsten. Verbrand alles wat overblijft.
Attila beveelt vele volken, maar de Hunnen zijn z'n beste troepen.
Als we z'n paarden weghalen,
kunnen we winnen.
Galen.
Ik lachte om je visioenen,
maar ik wou dat je nu hier was.
God van de oorlog,
u gaf me dit zwaard als bewijs van uw gunst.
Als ik in nood was, leidde u mij met een teken.
Als ik nog steeds uitverkoren ben,
als het mijn lot is om over de wereld te heersen,
geef me dan nu een teken.
Geef me een teken !
Majesteit, we waren ongerust over u.
Wat is er gebeurd ? - Aetius stopt zijn terugtrekking.
Hij bevindt zich 16 km verderop, bij Shalom.
De oorlogsgoden stuurden me dus toch een teken.
Wat is een beter teken dan een vijand die wil vechten ?
Westgoten, het land waarop we vechten hoort jullie toe.
Vecht goed anders neemt Attila het.
Jullie vrouwen en dochters worden zijn slavinnen.
Romeinen, ook jullie vechten voor je land.
Want als we verliezen, rukt Attila op tegen Rome,
en kan niemand hem stoppen.
Denk aan jullie voorvaderen.
Voeg jullie krachten samen,
of een vlam die duizend jaar onze levens verlichtte,
zal verdwijnen van de aarde !
Terugtrekken, hun velden verbranden,
en het terrein kiezen, dat doen ze.
Ze gebruiken trucs omdat ze zwak zijn !
Wij zijn sterk, en zij vrezen ons.
Hunnen, denk er aan
dat we vele slagen hebben gevochten zonder ooit te verliezen.
En jullie, volkeren en stammen die aan onze zijde strijden,
jullie delen de geest van de Hunnen !
Jullie zijn onoverwinnelijk.
Hier is geen terugtocht mogelijk.
We moeten standhouden op deze heuvel.
Alles is gereed, heer. Ze zullen de top van de heuvel nooit bereiken.
't Is moeras en ze groeven kuilen. - We gaan te voet verder.
Afstijgen !
Boogschutters naar voren ! Ten aanval.
Stuur extra mannen naar voren.
Tweede cohort, voorwaarts !
Orestes !
Orestes, terugtrekken ! - Terugtrekken !
Terugtrekken !
Ze zijn goed verschanst. - Houd de helft in reserve.
Laat de andere helft helpen tegen de Westgoten.
In de flank ? - Ja.
Dan moet Aetius versterking sturen, en verzwakt hij zijn positie.
En dan vallen we hem aan.
Ja, sire.
Voorwaarts !
Het is gebeurd, sire.
Ze vallen de Westgoten aan.
Houd stand op deze heuvel !
Versterking ! Aanval in de flank ! Meer mannen nu !
Geef me drie cohorten om ze te helpen.
Generaal, ze gaan ons overvleugelen.
Misschien een afleidingsmanoeuvre. - Nee, het is een echte aanval.
Waarom leidt Attila hem dan niet ?
Generaal, ik verzoek u...
Neem ze. - Derde cohort, volg mij.
Het is gelukt, sire. Hun centrum is verzwakt.
Laat de reserves aanrukken.
Reserves naar voren !
We zullen nooit standhouden. - Ik had moeten blijven.
Ik gaf het bevel, 't is mijn schuld. - Je kunt nog ontsnappen.
Nee.
Ik gaf het enige wat ik liefhad om Rome te redden.
En nu ben ik Rome ook kwijt. Ik zal hier sterven.
Maar ik geef je een laatste bevel.
Dood Theodoric. - Ja, generaal.
Alle legioenen...
naar voren.
De koning is dood !
Ten aanval !
Sire, we moeten ons terugtrekken !
Nee.
We staan aan alle kanten onder druk !
Terugtrekken ! Nu !
Valorus, je was fantastisch.
De Westgoten dachten dat de pijl van de Hunnen kwam,
namen wraak, en wonnen de strijd voor ons.
Zeg nooit dat God geen humor heeft.
God heeft meer humor dan u denkt.
De Westgoten breken hun kamp op.
Je vader zou nooit vertrekken.
M'n vader is dood, en ik moet op mijn kroon passen.
M'n broers zullen nu reeds samenzweren.
Wat maakt een dag nu uit ? - Veel, bij gevechten.
Ik zou veel mannen verliezen die ik nodig heb tegen m'n broers.
Na de slag help ik je om je broers te onderwerpen.
Ik wil geen troon dankzij 'n Romein.
Ik vertrek morgenvroeg.
De Romeinen hebben zich verdedigend opgesteld.
En de Westgoten ? - Weg.
Misschien rouwen ze om Theodoric of hebben ze ruzie met de Romeinen.
Aetius is alleen niet sterk genoeg om ons aan te vallen.
En wij niet om hem aan te vallen.
Dan kunnen we ons terugtrekken en in de lente terugkomen.
Juist.
Mag ik u in dat geval een geschenk aanbieden ?
Een geschenk ?
Ik liet m'n mannen zoeken op de plek waar het zwaard brak.
Ze vonden dit.
In Scythië zijn er smeden die het kunnen herstellen,
als u dat toestaat.
Ik sta het toe. - Ziet u, majesteit,
uw lot is nog niet volbracht, dit is slechts een nieuw begin.
Aetius, je moed en wijsheid hebben
opnieuw Rome gered van het grootste gevaar.
Aanvaard deze lauwerkrans van je dankbare land
en je keizer.
Orestes, we trekken ons terug.
Zorg dat onze gasten goed worden verzorgd.
Ja, majesteit. En mag ik u van harte feliciteren ?
Je bent een trouw dienaar, Orestes,
en een van m'n weinige vrienden.
Kom, N'Kara.
Het is tijd.
In mijn land hebben we een gewoonte.
Bruid en bruidegom brengen voor het huwelijksbed een laatste dronk uit.
Is dat toegestaan ?
Natuurlijk.
N'Kara...
Grote koning ?
Majesteit ?
Dood.
U wilde me spreken, majesteit ?
We vieren de dood van Attila.
Daar moet jij natuurlijk bij zijn.
Ik voel me vereerd.
Zouden we z'n graf kunnen vinden ?
Dat betwijfel ik.
De slaven die hem begroeven zijn vast gedood om het geheim te houden.
Een oude gewoonte bij de Hunnen.
Jammer. Ik had graag zijn hoofd tentoongesteld in het Forum.
Dat verklaart de gewoonte.
Nu is jouw taak in ieder geval voltooid.
Je werd vrijgelaten om met Attila af te rekenen,
en dat heb je ook gedaan.
Je zei zelf dat we al het overbodige moeten opgeven.
En nu Attila weg is,
heb ik je niet meer nodig.
Na de dood van Attila, slaagde niemand er meer in
de verschillende volkeren te verenigen tegen Rome.
Na de dood van Aetius kon niemand Rome nog beschermen.
Binnen een generatie viel het West-Romeinse rijk,
en daalden de chaotische en duistere middeleeuwen
neer over de westelijke wereld.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Megaruby www.ondertitels.nl